فلور یک ریز مغذی است که استفاده از آن در خمیردندان ها بسیار متداول است . فلور در تغذیۀ ما پراکنده است و کمبود آن به ندرت دیده می‌شود .

اغلب زیادی فلور است که خطرات جدی را با خود به همراه دارد .

فلور ، روش فلور درمانی را پدید آورده است . این ماده وارد ترکیبات مینای دندان می‌شود و آن را در مقابل باکتری هایی که عامل ایجاد پوسیدگی هستند ، مقاوم می‌کند.

نقش فلوراید در مینای دندان ها و در پیشگیری از پوسیدگی های دندانی در نیمۀ اول قرن به طور تصادفی در ایالات متحده کشف شد . یک محقق دریافته بود که ساکنان مناطقی که آب مصرفی شان غنی از فلوراید است ، یا دچار پوسیدگی دندان نمی‌شوند یا پوسیدگی دندانی بسیار کمی دارند .

ضمناً فلور در فعالیت های سلول های استخوانی هم دخالت دارد و به کمک کریستال های هیدروکسی آپاتیت ، از مینا محافظت می‌کند. به همین علت است که فلوراید در قوی تر شدن مینا در مقابل از دست دادن املاح، سهیم است . حواستان باشد که در مصرف فلور زیاده روی نکنید. با توجه به فلوری که توسط خوراکی ها و آب های معدنی به بدن منتقل می‌شود ، مصرف یک خمیردندان حاوی فلوراید برای تأمین نیاز به این ماده ، کافی است.

مطالب پیشنهادی :

فیبروم دهانی چیست و چگونه درمان می شود ؟

التهاب لثه را با بیماری لثه اشتباه نگیرید !

بیماری های لثه زمینه ساز یک سرطان

درمان شکستن عمودی ریشه دندان با ایمپلنت یا پروتز دندانی

عصب‌کشی دندان و توصیه‌های کلیدی